Loading...

Arbeid adelt. Nee toch zeker?

Ooit was het schande voor ”beschaafde’ vrouwen om te werken. Alleen het woord al. Beschaafd. Maar goed, in de negentiende eeuw werden vrouwen van een bepaalde komaf beschaafd genoemd en anderen niet. Als deze vrouwen geen man vonden om hen financiële zekerheid te bieden hadden ze dus geen middelen van bestaan. Oude vrijsters werden ze genoemd. De allereerste vrouwenvereniging in Nederland (1871) werd opgericht om o.a. het lot van deze vouwen te verbeteren, talenten aan te kweken en de arbeidszin aan te moedigen.

Het doel was om vrouwen die al een bepaald aanzien hadden vanwege hun afkomst, dit aanzien niet zouden verliezen wanneer zij gingen werken. Dat koningin Sophie in die tijd beschermvrouwe werd van deze vrouwenvereniging heeft vast en zeker positief bijgedragen aan het beeld van werkende ‘beschaafde’vrouwen.  Er waren wel grenzen aan het werk wat vrouwen deden. Het beroep moest natuurlijk wel passen bij een beschaafde vrouw. Handwerken werd gezien als eervol werk en het is om die reden dat vrouwen zich met name in dit beroep bekwaamden en kansen op de arbeidsmarkt kregen.

In de loop van de tijd is de doelgroep wel breder geworden. De huidige vereniging TAA (Tesselschade arbeid adelt) streeft na dat alle vrouwen vanuit een intrinsieke motivatie tot een economisch onafhankelijke positie komen. Het bewaren van de handwerktraditie is overigens nog steeds een belangrijke doelstelling van deze vereniging.

Ik ben voorstander van economische zelfstandigheid van vrouwen. In een tijd waarin 1 op de 4 huwelijken in een scheiding uitmond, is de kans groot dat je je als vrouw zelf moet gaan redden. Het hebben van een baan met een redelijk inkomen is dan heel prettig. En daarnaast kan het je als mens een goed gevoel geven. Naast alle veranderingen in je leven is je beroep dan een soort van constante waar je enige mate van rust in kunt vinden. En als je het geluk hebt een baan te hebben waarin je voldoende gemotiveerd blijft, dan kan dit bijdragen aan je persoonlijk geluk. Maar ben je dan ook als mens meer waard?

Ik heb daar een helder antwoord op. Nee! Het is niet de arbeid die adelt. Het is ook niet het soort werk wat adelt. De term adelt is al helemaal niet meer van deze tijd. Mensen zijn niet meer of minder waard omdat ze wel of niet werken. Dan zou iedereen die geen werk heeft, of geen werk kan vinden minder waard zijn? Echt niet!
Misschien moeten we de term vervangen door ‘arbeid vervult’. In ieder geval vervult arbeid je gevoel van financiële stabiliteit, maar ook je gevoel van zingeving, van wie je bent. Het hebben van zinvol werk levert een grote bijdrage voor je persoonlijke kwaliteit van leven. Maar het definieert je niet als mens.

No comments yet, be the first one who will leave the comment.