Loading...

Over Yneke

  • Yneke
    Vollemans

    De richting die jij wilt gaan heb je zelf in handen.

Voordat je verder leest nodig ik je uit om met je muis over de ronde foto te gaan. De tekst die dan tevoorschijn komt zegt veel over mijn ontwikkeling in de loopbaan. Nadat de eerste helft van mijn loopbaan vooral in het teken stond van het voldoen aan de verwachtingen van anderen heb ik in de tweede helft de regie over mijn eigen loopbaan genomen.

Zoals bij veel anderen betekende werken voor mij vooral geld verdienen en iets doen waar je goed in bent. Dat werkte voor mij ook een tijd. Ik begon als administratief medewerker en wist mijzelf uiteindelijk op te werken tot directiesecretaresse. Over mijn salaris had ik niet te klagen maar er was duidelijk een mismatch tussen mij en het werk dat ik deed. Ik was niet gelukkig en voelde me als een vreemde tussen mijn collega’s. In die periode zag ik de oorzaak in het ontbreken van voldoende uitdaging. Mijn leven werd toen behoorlijk druk. Ik was moeder van drie kinderen, studeerde overdag, werkte parttime (er moest immers wel brood op de plank komen) en had daarnaast nog een huishouden te runnen. Ik begon een studie culturele antropologie aan de universiteit van Nijmegen. Geweldig vond ik dat. Onderzoek naar andere culturen en dat ook zelf in de praktijk mogen doen in het buitenland. Ik koos voor een onderzoek in Portugal naar de impact van port als exportproduct op de cultuur in het Douro gebied. Maar hoe leuk ook, ik dacht dat de markt niet zat te wachten op antropologen en volgde daarom ook een studie bedrijfskunde en een studie tot company auditor op het gebied van arbeidsomstandigheden en kwaliteit. Het was een tijd waarin ik veel ziek was en voor het eerst geconfronteerd werd met hyperventilatie. Maar.. nog even volhouden, hield ik mijzelf voor. Het leven wordt beter als ik een keer de baan heb waar ik voor ga. Ik begon dan ook heel gemotiveerd aan mijn eerste baan als project manager kwaliteitsbeheersing.

In deze baan en in latere managementfuncties heb ik veel uitdagingen gehad en heb ik veel geleerd over hoe organisaties werken in de praktijk, met name op het gebied van communicatie. Dit vond ik één van de leuke kanten van mijn beroep. Maar als manager gaat het ook over targets en over het aansturen van processen. Het heeft lang geduurd voordat ik het wilde toegeven maar ook als manager was ik niet helemaal op mijn plaats.

Vanaf 2003 waren er verschillende signalen waaruit bleek dat het niet goed met me ging. Ik verloor mijn energie, voelde me continue opgejaagd en kon me slecht concentreren. Uiteindelijk kreeg ik in 2005 een burn-out. Had ik toen geweten wat ik nu weet dan was een burn-out absoluut te voorkomen geweest. Aan de andere kant werd ik nu wel gedwongen om de weg naar binnen te bewandelen en na te gaan wat ik wilde met de rest van mijn loopbaan. Voor het eerst in mijn leven heb ik keuzes gemaakt op basis van mijn idealen en mijn motivatie die van binnenuit komt (de intrinsieke motivatie). Daar heb ik hulp bij gehad van een inspirerende loopbaancoach. Ze heeft mij geïnspireerd om ook de opleiding te volgen en het vak van loopbaancoach uit te oefenen. Dat doe ik nu al meer dan tien jaar. Ik voel me als een vis in het water. Het blijkt dat datgene waar ik in mijn omgeving veelal mensen mee kon irriteren als manager (dat eeuwige vragen stellen) nu kon inzetten als een kernkwaliteit van mezelf. Het is één van de instrumenten die loopbaancoaches gebruiken om hun cliënten te helpen bij problemen in hun loopbaan. Ik ben op mijn plek als zelfstandig coach in deze fase van mijn loopbaan waarin ik mijn kennis, ervaring en ook mijn valkuilen kan delen met anderen.